Астролошката секта е традиционална техника што ги дели наталните карти на две основни состојби: дневни и ноќни. Разликата зависи од тоа дали Сонцето се наоѓа над или под хоризонтот во моментот на раѓањето. Сектата не ги заменува знаците, куќите, аспектите или владетелите на планетите. Таа додава контекст за тоа како планетите можат да дејствуваат во картата.
Основниот принцип е едноставен. Во дневна карта Сонцето е над хоризонтот, најчесто во седмата до дванаесеттата куќа. Во ноќна карта Сонцето е под хоризонтот, обично во првата до шестата куќа. Избраниот систем на куќи може да влијае врз граничните случаи, особено кога Сонцето е близу до Асцендентот или Десцендентот. Затоа, кога е можно, користете прецизно време на раѓање.
Традиционалната астрологија ги поврзува седумте видливи планети со одредена секта. Сонцето, Јупитер и Сатурн припаѓаат на дневната секта. Месечината, Венера и Марс припаѓаат на ноќната секта. Меркур е приспособлив: се смета за дневен кога изгрева пред Сонцето, а за ноќен кога изгрева по него. Програмите можат да ја прикажат фазата на Меркур или неговиот однос со Сонцето, но основната идеја е набљудувачка. Меркур ја менува својата видливост и положба во однос на сончевиот циклус.
Планетата што се наоѓа во сопствената секта често се смета за поспособна јасно да ги изрази своите квалитети. Во дневна карта, Сонцето и Јупитер се особено усогласени со условите на картата. И Сатурн припаѓа на дневната секта, но неговата симболика бара повнимателно толкување бидејќи се поврзува со граници, одложувања и ограничувања. Во ноќна карта, Месечината и Венера се во својата секта, додека Марс е планетата што најтесно се поврзува со ноќните услови.
Тоа не значи дека планетата надвор од својата секта автоматски е штетна, ниту дека планетата во секта гарантира лесен исход. Сектата е фактор што го менува толкувањето, а не конечна пресуда. Состојбата на планетата во знакот, нејзината куќа, владеењето, достоинството, аспектите и односот со владетелот на картата и понатаму се важни. Сектата покажува во каква средина дејствува планетата.
Марс и Сатурн се особено корисни за изучување на оваа техника. И двете планети можат да укажуваат на тешкотии, но традиционалната астрологија прави разлика меѓу условите што повеќе им одговараат. Сатурн, студената и сува планета, генерално полесно се изразува во дневна карта, каде што неговите квалитети имаат посоодветна средина. Марс, жешката и сува планета, генерално полесно се изразува во ноќна карта, каде што ноќниот карактер може да го ублажи неговиот интензитет. Кога едната од овие планети е спротивна на својата секта, нејзината предизвикувачка симболика може да бара посвесно насочување.
Замислете две натални карти во кои Марс е во ист знак и иста куќа. Во едната карта Марс е во ноќна карта, а во другата во дневна. Во двете карти истата положба може да опише иницијатива, храброст, конфликт, натпреварување или чувство на итност. Сектата не ги брише овие значења. Таа може да покаже дали Марс има поприроден излез или неговата сила полесно станува реактивна, прегреана и тешка за контролирање. Останатиот дел од картата одредува како оваа разлика ќе се покаже во животот на личноста.
Практичниот пристап започнува со пет чекори. Прво, утврдете дали Сонцето е над или под хоризонтот. Второ, одредете ја светлината на сектата: Сонцето за дневна карта или Месечината за ноќна карта. Трето, забележете кои планети припаѓаат на сектата на картата. Четврто, посветете особено внимание на Марс и Сатурн и проверете дали секој од нив е во или надвор од својата секта. Конечно, споредете ја состојбата на сектата со темите на куќите и односите меѓу планетите, наместо да ја толкувате самостојно.
Светлината на сектата може да стави дополнителен акцент врз картата. Сонцето во дневна карта или Месечината во ноќна карта е светлината што повеќе се усогласува со целокупната состојба. Тоа не ја прави другата светлина неважна. Само нуди традиционален начин да се праша која светлина има поголема контекстуална тежина. Потоа може да се разгледаат знакот, куќата, фазата и аспектите на светлината како дел од централната структура на картата.
Сектата е корисна и затоа што поттикнува условно толкување. Наместо секоја положба да се третира како да има едно фиксно значење, астрологот прашува: Во каква карта дејствува оваа планета? Кои квалитети ги поддржува ритамот на картата? Кои тенденции бараат ограничување, вежба или свесно насочување? Така толкувањето станува поспецифично, без техниката да се претвори во круто бодирање.
За почетници, најдобро е сектата да се користи во вториот круг на анализа. Прво запознајте ги главните положби и темите на куќите. Потоа додајте ја сектата за да го продлабочите разбирањето на планетите, особено на Сатурн, Марс, Јупитер и Венера. Со време, споредувајте карти со слични положби, но со различни дневни или ноќни услови. Таквите споредби покажуваат како контекстот го менува изразот, додека симболичкиот јазик на астрологијата останува ист.
Астролошката секта на крајот ја прикажува наталната карта како средина, а не како список од одделни особини. Денот и ноќта создаваат основен ритам, а планетите реагираат на тој ритам на различни начини. Кога се користи внимателно, сектата го прави традиционалното толкување послоевито, посравнително и почувствително кон условите во кои дејствува секој планетарен симбол.