ساعات سیاره‌ای یکی از قدیمی‌ترین روش‌های زمان‌بندی در طالع‌بینی هستند. در این روش، فاصله میان طلوع تا غروب خورشید و فاصله میان غروب تا طلوع روز بعد، هرکدام به دوازده بخش نابرابر تقسیم می‌شوند و هر بخش به یکی از هفت سیاره سنتی اختصاص می‌یابد. نتیجه، توالی تکرارشونده‌ای از سیارات است که می‌توان از آن برای ایجاد حال‌وهوایی نمادین در یک فعالیت استفاده کرد.
ساعات سیاره‌ای مانند ساعت‌های معمولی طول ثابتی ندارند و در طول سال تغییر می‌کنند. هر ساعت سیاره‌ای روز برابر است با یک‌دوازدهم فاصله میان طلوع و غروب خورشید. هر ساعت سیاره‌ای شب نیز یک‌دوازدهم فاصله میان غروب خورشید و طلوع روز بعد است. نزدیک اعتدالین، طول روز و شب تقریباً برابر است و ساعات سیاره‌ای به حدود شصت دقیقه می‌رسند. نزدیک انقلابین، طول ساعات روز و شب می‌تواند تفاوت زیادی داشته باشد.
این روش به سنت گسترده‌تر جادوی سیاره‌ای و طالع‌بینی انتخابی تعلق دارد، اما می‌توان با نگاهی کاربردی‌تر نیز از آن استفاده کرد. ساعات سیاره‌ای فرصتی فراهم می‌کنند تا بررسی کنید کیفیت نمادین یک زمان با نوع کاری که می‌خواهید انجام دهید هماهنگ است یا نه. توالی ساعات سیاره‌ای چگونه کار می‌کند؟
هفت سیاره سنتی در این روش عبارت‌اند از زحل، مشتری، مریخ، خورشید، زهره، عطارد و ماه. این سیارات در نظمی ثابت و تکرارشونده قرار می‌گیرند که گاهی «ترتیب کلدانی» نامیده می‌شود:
زحل، مشتری، مریخ، خورشید، زهره، عطارد، ماه.
نخستین ساعت سیاره‌ای هر روز تحت فرمان سیاره‌ای است که با همان روز هفته ارتباط دارد. یکشنبه با خورشید، دوشنبه با ماه، سه‌شنبه با مریخ، چهارشنبه با عطارد، پنجشنبه با مشتری، جمعه با زهره و شنبه با زحل آغاز می‌شود.
پس از ساعت نخست، توالی را ادامه دهید. بعد از رسیدن به ماه، دوباره به زحل برگردید و این ترتیب را تا اختصاص یافتن هر بیست‌وچهار ساعت ادامه دهید. چون عدد بیست‌وچهار به‌طور مساوی بر هفت تقسیم نمی‌شود، سیاره حاکم بر نخستین ساعت روز بعد به شکلی قابل پیش‌بینی تغییر می‌کند. در سنت طالع‌بینی، این الگو توضیحی برای ترتیب سیارات در روزهای هفته است.
برای نمونه، یکشنبه با ساعت خورشید آغاز می‌شود. ساعت‌های بعدی به‌ترتیب زیر نظر زهره، عطارد، ماه، زحل، مشتری و مریخ قرار می‌گیرند و سپس توالی دوباره از خورشید شروع می‌شود. نخستین ساعت پس از طلوع روز بعد تحت فرمان ماه خواهد بود و دوشنبه را آغاز می‌کند. روش محاسبه ساعات سیاره‌ای
برای محاسبه دستی، ابتدا زمان محلی طلوع و غروب خورشید را پیدا کنید. زمان طلوع را از زمان غروب کم کنید تا طول روز به دست آید. سپس این مقدار را بر دوازده تقسیم کنید. حاصل، طول یک ساعت سیاره‌ای روز است.
در مرحله بعد، فاصله غروب خورشید تا طلوع روز بعد را محاسبه کنید و آن را بر دوازده تقسیم کنید تا طول یک ساعت سیاره‌ای شب مشخص شود. نخستین ساعت روز از لحظه طلوع و نخستین ساعت شب از لحظه غروب آغاز می‌شود.
فرض کنید طلوع خورشید ساعت ۶:۳۰ صبح و غروب آن ساعت ۶:۳۰ عصر باشد. در این حالت، طول روز دوازده ساعت است و هر ساعت سیاره‌ای روز شصت دقیقه طول می‌کشد. اگر غروب ساعت ۶:۳۰ عصر و طلوع روز بعد ساعت ۶:۳۰ صبح باشد، هر ساعت سیاره‌ای شب نیز شصت دقیقه خواهد بود. در زمان دیگری از سال، طول ساعات روز و شب ممکن است یکسان نباشد.
هنگام استفاده از ماشین‌حساب یا برنامه‌های طالع‌بینی، بررسی کنید که مکان دقیق شما و تاریخ درست وارد شده باشد. حتی تفاوتی اندک در زمان طلوع یا غروب می‌تواند مرز ساعات را جابه‌جا کند؛ به‌ویژه اگر زمان فعالیت به پایان یک ساعت نزدیک باشد. معنای نمادین سیارات
خورشید با دیده‌شدن، سرزندگی، رهبری، اعتمادبه‌نفس و بیان هدفمند ارتباط دارد. ساعت خورشید می‌تواند برای کاری مناسب باشد که به حضور مؤثر، ارائه مطلب یا بیان روشن هویت نیاز دارد.
ماه با مراقبت، خاطره، عادت‌ها، خانه، تغذیه و واکنش‌پذیری پیوند دارد. این ساعت می‌تواند فضای مناسبی برای کارهای خانه، بررسی وضعیت احساسی، نوشتن در دفتر شخصی یا رسیدگی به نیازهای متغیر فراهم کند.
عطارد بر ارتباط، مطالعه، نوشتن، تجارت، تحلیل و جابه‌جایی میان ایده‌ها دلالت دارد. می‌توان از ساعت عطارد برای نوشتن پیام، سامان‌دهی اطلاعات، یادگیری مهارتی تازه یا بررسی جزئیات استفاده کرد.
زهره نماد جذابیت، هماهنگی، زیبایی، لذت، توافق و ارتباط اجتماعی است. ساعات زهره برای کار هنری، گفت‌وگو درباره رابطه، پذیرایی، طراحی یا فعالیت‌هایی که به ظرافت و ملاحظه نیاز دارند، انتخابی هماهنگ به شمار می‌روند.
مریخ با ابتکار، تلاش، رقابت، شجاعت و اقدام قاطع ارتباط دارد. ساعت مریخ می‌تواند از ورزش، انجام کارهای دشوار، حل مستقیم مسئله یا آغاز کاری پرانرژی پشتیبانی کند. نماد مریخ هم‌زمان یادآور اهمیت کنترل شتاب‌زدگی است.
مشتری با رشد، آموزش، بخشندگی، ایمان، قانون و نگاه گسترده‌تر پیوند دارد. ساعات مشتری برای راهنمایی دیگران، برنامه‌ریزی، انتشار مطلب، مطالعه یک فلسفه یا بررسی فرصت‌های بلندمدت مناسب هستند.
زحل نمایانگر مرزها، انضباط، مسئولیت، صبر، ساختار و به پایان رساندن کارهاست. ساعات زحل می‌توانند برای بودجه‌بندی، ویرایش، نگهداری، زمان‌بندی و کارهایی مفید باشند که با خویشتن‌داری استحکام بیشتری پیدا می‌کنند. استفاده از ساعات سیاره‌ای در زندگی روزمره
ساده‌ترین روش این است که ساعتی را انتخاب کنید که با هدف کارتان هم‌خوانی نمادین دارد. اگر می‌خواهید قراردادی را بازبینی کنید، زحل یا عطارد ممکن است از نظر نمادین مرتبط‌تر از زهره باشند. برای برنامه‌ریزی یک دورهمی، زهره یا مشتری می‌توانند هماهنگ‌تر از مریخ باشند. اگر قصد آغاز پروژه‌ای دشوار را دارید، مریخ نیروی شروع و زحل تلاش پیوسته برای به پایان رساندن آن را بهتر توصیف می‌کند.
می‌توانید از این روش به‌صورت پس‌نگر نیز استفاده کنید. پس از پایان فعالیت، ساعت سیاره‌ای آن را یادداشت کنید و بدون تحمیل نتیجه، اتفاقی را که رخ داده شرح دهید. با گذشت زمان، شاید متوجه شوید برخی نمادهای سیاره‌ای به شما کمک می‌کنند حال‌وهوا یا مهارتی را که یک کار نیاز داشته، دقیق‌تر نام‌گذاری کنید. ارزش این روش در تقویت تشخیص و توجه است، نه در تلقی کردن ساعت به‌عنوان تضمین نتیجه.
ساعات سیاره‌ای زمانی بیشترین فایده را دارند که در کنار قضاوت عملی به کار بروند. یک ساعت نمادینِ مساعد نمی‌تواند جای آمادگی، رضایت، اطلاعات دقیق یا توجه به شرایط واقعی را بگیرد. اگر با دقت استفاده شوند، این روش راهی فشرده برای پیوند دادن طالع‌بینی سنتی با زمان‌بندی آگاهانه است: ابتدا مشخص کنید فعالیت شما به چه کیفیتی نیاز دارد، سپس زمانی را انتخاب کنید که به برجسته کردن همان کیفیت کمک کند.